Posty

Wyświetlanie postów z grudzień, 2017

Jemioła pospolita

Obraz
Ze Świętami Bożego Narodzenia na całej półkuli północnej kojarzona jest pewna roślina o niecodziennym wyglądzie i bardzo nietypowym sposobie egzystencji. Na pewno spędzacie w większość ten czas wraz z nią i zapewne znacie ją doskonale. Mamy jednak nadzieję, że uda nam się Was także czymś zaskoczyć z bogactwa charakterystyki tego gatunku.

Jemioła pospolita (Viscum album L.) jest krzewem półpasożytniczym, egzystującym na roślinach większych od siebie. Z tego też powodu jej kuliste korony odnajdziemy zazwyczaj wysoko na konarach drzew. Najczęściej są to topole (Populus spp.), jarzęby (Sorbus spp.), brzoza brodawkowata (Betula pendula L.), niektóre gatunki sadownicze (szczególnie jabłoń Malus spp.), klony (najchętniej klon srebrzysty - Acer saccharinum), lipy (Tilia spp.) i inne gatunki o miękkim drewnie. W sprzyjających warunkach i na podatnych na zasiedlenie gospodarzach, jemioła może żyć nawet kilkadziesiąt lat, rozwijając w pełni swój pokrój, dochodzący niekiedy do 1 m średnicy. Z tkan…

Ostrokrzew kolczasty

Obraz
Wchodząc w okres świąteczny zapraszamy Was dziś do przejrzenia się jednemu z gatunków kojarzonych z tym czasem. I choć może nie do końca nasza to tradycja, nie sposób odmówić mu zdolności wprowadzania w bożonarodzeniowy nastrój, choćby w formie zdjęć na kartkach z życzeniami przychodzącymi w tym okresie z zagranicy.


Ostrokrzew kolczasty (Ilex aquifolium L.) jest drzewem lub wysokim krzewem osiągającym w granicach naturalnego występowania do 25 m wysokości. Jego pokrój zależy przede wszystkim od warunków klimatycznych stanowiska. Jako gatunek preferujący klimat morski tj. cechujący się łagodnością i umiarkowaniem, formę pienną osiąga najczęściej na wybrzeżach oraz stanowiskach będących pod korzystnym wpływem morskiej cyrkulacji. Na obrzeżach zasięgu, a także miejscach sprzyjających uprawie, ale okresowo zbyt chłodnych lub suchych ostrokrzew rośnie krzaczasto dokumentując swym wyglądem uszkodzenia. Na naturalnych stanowiskach, rosnąc w tej formie zajmuje piętro podszytu w nawet bardzo zw…

Bergenia sercowata

Obraz
Jesienią, póki jeszcze opady śniegu są rzadkie lub przetykane okresami odwilży, warto zwrócić uwagę na bylinę o bardzo charakterystycznym pokroju. Doceniając jej częściową zimozieloność, dziś poświęcimy właśnie jej kilka minut i akapitów na naszym blogu.


Bergenia sercowata (Bergenia cordifolia (Haw.) Sternb.) bywa opisywana jako odmiana lub synonim bergenii grubolistnej (Bergenia crassifolia (L.) Fritsch.). U tak znanego gatunku problemów z nomenklaturą, zdawałoby się nie powinno już być. Drobne różnice dzielące te dwa taksony są jednak ulotne, że spotykane w uprawie rośliny nadal zaliczane są do jednego bądź drugiego z nich. Polska nazwa gatunkowa także nie ma szczęścia stałości. Spotykamy zarówno tłumaczenie łacińskie – „sercolistna”, jak i wybijające się na niezależność „sercowata”. My pozostajemy tymczasowo przy tym drugim. Rodzaj bergenia wywodzi się z Azji, którą porasta niemal na całym obszarze pod postacią 9 gatunków. Bergenia sercowata zaś ogranicza zasięg do leżących w Azji Ce…

Berberys Thunberga

Obraz
Interesującą rośliną o niebanalnych cechach ozdobnych jest berberys Thunberga (Berberis thunbergii DC). Ze względu na wielocechowość tego odbioru mamy pewność, że każdy odnajdzie w nim coś dla siebie, a długi, obejmujący cały sezon czas prezentacji wspomnianych walorów, umożliwi dogłębną i niespieszną ich kontemplację 😉

Początek stanowi kwiecień. Wtedy to, raczej dość wcześnie otwierają się pąki. Mają one mieszaną funkcję, skrywając w swym wnętrzu zarówno liście, jak i jeszcze bardzo młode pąki kwiatowe. Efektem tej konstrukcji jest obraz pędów na tym wczesnym etapie wiosennego rozwoju usiany niemalże drobnym „różyczkami” otwierających się pąków, o jasnych środkach i koronce ciemniejszych liści. Polecamy go Waszej uwadze już za kilka miesięcy… Gdy liście rozwiną się już w całości, przychodzi czas na kwitnienie. Faza ta rozpoczyna się mniej więcej na początku maja w Polsce centralnej, i nawet 2-3 tygodnie później na stanowiskach chłodniejszych, jak choćby górskich. Kwiaty zawsze zwisaj…

Miskant chiński

Obraz
W momencie gdy większość roślin kończąc wegetację stopniowo redukuje swoje rozmiary, zrzucając liście bądź po prostu więdnąc, szczególną uwagę zwracają te które nadal prezentują się okazale. Można takie gatunku znaleźć nie tylko wśród roślin trwałych, ale także wśród bylin. Co ciekawe również tych zaliczających się do traw.


Miskant chiński (Miscanthus sinensis (Thunb.) Andersson) to właśnie reprezentant tej grupy. Jesienią i przez większą część zimy stanowi wyniosły akcent pokrojowy w dość pustym otoczeniu ogrodu bylinowego. Wytrwale prezentuje przy tym puszyste wiechy, które poza okresami opadów i podwyższonej wilgotności powietrza,  zachowujące przestrzenną organizacje na poziomie wcale nie mniejszym niż kilka miesięcy temu. Gatunek ten pochodzi z Dalekiego Wschodu (Chiny, Japonia, Tajwan, Korea). Jest wysoką trawą dorastającą zazwyczaj do ponad 2 m wysokości. Tworzy kępy o zwartej strukturze, układające się już po kilku latach po posadzeniu w niemal idealne kopuły. Nie mając w swoim …